dementia fecifle* Et Alphonlus, Arragoniae rex,diccrq 
cft folitus, malle fe multos clementii fervare, qu&m pau* 
cos fententid damnare. Rudolphus quoque Habspur* 
gicus , qui primus familia Auftria: dignitatem auguftam 
intulit,in ore habuiffe dicitur,(everum & immitem fuiflc 
me aliquando poenituit, lenem & placabilem nunquam. 
Sic &Caroli V. in expeditione adverfus Tureas in Afri 
cam fufccpd praeclara vox fuit : fe malle Chriftianum 
unum fervare, quam mille Mauros, Tureas Poenosque 
occidere. Neque alia mens fuit fapientiflimi illius Sa 
xon i as Principis, & Cxfarum eligendorum arbitri, Eri- 
derici II f. qui, cum quidam urbis Erfurtenfis expugnan 
da: occafionem ipfi demonftraffet,fi vel quinque tantum 
militum impendio impetum facere vellet,dixit, nimis 
grave atque lu&uofum id fibi fore, fi vel unius viri ja- 
dtura facienda eflet. Et Romanis, pro regula erat: re- 
miflius imperanti melius pareri. Cum enim fcirent, 
hoc ingenium effe contumacia:,quod fubjici potfet,non 
domari, magisque clementia, quam vi civitates expu 
gnari, provincias fubigi, regna occupari,populos debel 
lari atque in obfequio retineri ; gentibus a le fubadis 
omne benevolentis genus exhibuerunt, majorem leni 
tate, quam leveritate gloriam quasrentes. Sed quid ve 
tera confe&or exempla,ciim recentia,eaque luculentio 
ra clementiae documenta in NOSTRO habeamus 
PRINCIPE , qui Suis imperavit, non ut herus fervis , 
nec ut Princeps civibus, fed ut pater liberis. Nam 
cum optime noflet, bonum Principem nil 3 Patre bono 
differre; Cives luos omnes ac fingulos affetftu plane pa 
terno complexus cft, ac revera Holfatiae fus Auguftus 
fuit,dum perinde, ut ille,clementiaac benignitate con 
tinuit Rempublicam. Nunquam enim alpero verbo 
excanduit, nunquam iracundia exiiiit. Gravitate qui 
dem,