26
tragoediae autem partes illae tractantur quidem a poeta, qui de piSai siue fabula
u. 119 seqq. exponit, de moribus et sententia (ijdssi mi' dixvolx) — nam utrumque
artissirae coniunctum est conf. 6, 5 55 — u. 120 seqq. 154 seqq. 312 seqq., de dictione
(yjgei quae et ipsa cum Sixvotx aliquid conmune habet) u. 45 seqq. 93 seqq. 217.
225 seqq., de re musica (/neXoroiix) u. 202 seqq., de adparatu denique scaenico u. 179
seqq. perpaucis, baud dubie conprobans haec Aristotelis (6, 19) rj de oipn -^vxxyotyixov
ßlv XTe%i/örxTOV 6e xxl rjxicsrx olxeiov T>js TronjTiKTjQ • 37 yxp rrjf rpxytailxt; 6itvxu.it; xxl xvev xyuvot; xxl
imoxpirüv imiv (conf. 14, 1. 2). ert <Js xvpicoTepx irepl rrjv xirepyxoixv rm 6ipexv rj rov Gxevoroiov
T*X V7 1 Trji TMV TTOltJTlSv SStIv. haec omnia, inquam, tanguntur quidem ab Horatio sed ut
Aristotelis rationem eum habuisse non sit quod credas.
In proximis Aristoteles ad pitdov siue ad argumentum tragoediae tractandum
pergit (c. 7—14)*. quod quam maxime flagitat ut sit et simplex et recte dispositum:
his enim duabus rebus, unitate et ordine maxime pulchritudo continetur, quam ob
rem eas Aristoteles coniungit 56 . xehxt 6' rjjxTv inquit rrjv rpxycpdixv reXsixg xxl oXrji irpxgscos
tTvxi y-iurjriv (7, 2), et plenius postea (23, 1) or; 6ei rovo fiv&ovs uvvkttoIvxi dpxy-xrixoiit; xxl
■wspl p.lxv 7rpxZ-tv oXrjv xxl reXeixv, s^ovrxv xp^yv xxl fiirov xxl riXoc;, 1 v utcnrep $ov sv oXov noiy rrfv
olxeTxv y6ovyv, 6ijXov, quae de unitate actionis disputata ita cum eis quae c. 7, 3 de ordine
traduntur (de? xpx Tovg gvvegtwtxc; eit /xvd’oitt; /urjd' ottoS’sv erw^ev ap%e<r$xt oirov erw^e teXbv-
rxv, xXXoi xe%pij<T-d'xi rxTi elprj/uevxtQ Iddxu;, llOC est xpXV 71x1 71X1 reXevrij) COnspirant ut
utriusque artissima necessitudo inde eluceat. pergit autem (8, 1) ßvdot 6’ iarlv eit ovx
uairep nvec oiovrxi ixv rspi evx % — quod bene Homerum intellexisse —,... (§ 3) xXXx
Trep! ptfxv 7rpxgiv .... (§4) ovv. . . rov y.vd’ov, iire! irpx^ewt sau, jxixt re slvxi xxi rxv-.
Ti]i oXtjt xxl rx ßip7] (TvveCTXvxt rcuv orpxyfixrcov oilrcof wcrre juerxrid'eptevov rivot ptepovt rj xtyxipovpdvou
6ix(pspead'xi xxl xiveiad'xt to oXov. uides Aristoteli in hoc cum Horatio conuenire quod
uterque unitati plurimum tribuit, sed cum idem a Platone aliisque factum esse constet,
non est cur in hoc Aristotelem sequi Horatium existimemus, praesertim cum in
singulis non sane magna similitudo inueniatur: quorum quaedam infra recensebimus,
ordinem uero prorsus diuerso modo Horatius tractat u. 42 seqq. neque apud eum
ordo tarn coniunctus cum illa unitatis lege est 57 . — caput nonum Aristotelis in hoc
54 omnino difficillimum est definirc quid sit chctvoia. Aristoteles tribus locis de ea agit, c. b, 6 diavoiav de
(keyur) tv oGoig keyovTeg anode ixvvaGi 71 rj xxl dnocpalvovTcu yvoi/xrjv, c. 6, lb tovto (diavoia) d ion to kiyeiv
dvvaaß-ae xd Ivövrq xxl in np/xurrovTct, onep int TftSV Xöyiov trjg noXirtxijg xcu (rrjToptxijg tpyov itsxlv. .. ev oig
(fTlodsiXVVOVGL Tl c6g tGTLV rj log OVX dOTlV rj XudükoV TI unOtpCttVOVTXl, C. 19, I eGTl de XCtTX Tt]V dldvotciv TClVltt OGX
vnö Tov Xöyov det naQciGxevctGdrjvtti. /u^prj de Tovzotv id je dnodeixvwae xcu to hveiv xcu to ntt&ij nccQttGxevtt —
£ e i v oiov i'Xeor rj ffüßov rj opyrjv xal ogci toikvtu, quae postrema fortassc mouere nos possunt ut u. 99 seqq. ad
didvotav rcfcramus: nam quo minus his uifuv tractari, id quod quibusdam propter u. 102 uisum est, statuamus scntcn-
tiarum concxu prohibemur.
56 conf. Ed. Miillerum, Gesell, d. Theorie d. Kunst bei d. Alten, 2 p. 102.
47 ad unitatem qualis ab Horatio tractatur non pertinet /uü&og, dnXovg de quo c. 13, 4 agitur, qui qualis sit
optime perspicitur conlatis quibus § 7 /uüdog dmXovg cxplicatur: devrfpa d’ >; npulrt] heyofiivij vnö zivotv eoil [av-
GTctGig] 6 dinkijv re Ttjv gÖgt-cigiv tyovaa, xnddnep 6 ‘Odvaauct, xal relevriüGtt *| evavTiug rotg ßskTioGi xcu yeiqo-
civ. bene rem exposuit God. Hermannus p. 147. itaque non recte Streuberus p. 73 hunc locum atlulit.
