quadraginta quatuor canibus Septuaginta septem iriorsu contagiurn in se recepisse dicit,
ita ut eorum praedispositionem diversam esse necesse sit. Uno Hertwigii easu uti
juvat, in quo canis quatuor annoruni per triennium omnium oxperimentorum contagii
causa factorum superstes atque salvus mansit. Complures ejusdem viri canes tertiain
quin quartam pertulere inoculationem.
Ceterum sexta vel septima post infectionem hebdomade rabies ingruere solet.
Inter furibundiorem rabiein, quae initio obtinere solet, et quietiorern, qualis postea
plerumque fit, accuratius distingui nequit. Prinzio auctore rabiei progressuni in tres
periodos, primam prodromorurn, alteram ipsius rabiei, tertiam paralysis partiri licet
Ex quibus periodis prima, quamquam deesse non potest, saepe non observatur, se-
cunda, quo vehementior morbus exsistit, eo brevior fiet, ita ut lyssa saepius non prius
observetur, quam canis jam in ultimum paralysis stadium transient.
Ac symptom at a quidem rabiei liaec sunt:
I. Prodromi: Canes parum alimentorum capiunt, inquieti et anxii modo hie
modo illic cubant. Multi etiam evomunt massam quandam non digestam cum fusco
rufoque muco, quo facto melius se habere videntur. Saepe os aperiunt sursum, tan-
quam inuscas captaturi. Alios cancs approprinquantes mordent. Ceterum domino
audientes quidem, sed tristes sunt, suspenso capita, facile irati, et si puniuntur quasi
contumaces, etiam dominum mordent. Alienos homines non mordent, nisi proprius
accedunt.
II. SymjjMnata exortae rabiei plerumque apparent, quum cani rabido aliquod
obstaeulo est. Quod si fit, nullo respectu habito fernere quemvis mordet, non raro
tarn vehementer ut dentibus ei adhaereseat, morsibusque persistit usque dum aut
ipse fatigatus est, aut ilium laceravit. Latrat raucis, altioribus impurisque sonis, et
qui mox ululantes hunt. Oculi rigidi sunt, rubro colore, pupillis dilatatis. Crebro
spasmis facies contrahitur. Respiratio acclerata est, et cum manifesto musculorum
pectoris abdorninisque labore conjuncta. Membrana mucosa oris valde rubra est,
praesertim in gingivis; lingua plerumque sicca, tumidam se praebet. Secretio muei
ejusque copia in ore nirniae non videntur. Interdum etiam aliquid alimenti et potio-
nis sumit, saepius vero aquam lingua agitat vel ipsum vas, in quo aqua servatur,
dentibus tollit atque eircumjicit, Avide res graves, quae digeri nequeunt, devorat, ut
crines, plumas, stramen, lignum, humum etc. Alvus obstructa est. Ul'ina pauca,
crassior viridiorque raro dejieitur. Nisi ipso rabiei irnpetu agitantur, canes ooeultari
Solent in obscuris latebris, lueifugi caput alte in stramentum demergunt. Auditus et
olfactus eos initio non deficiunt: ne altior quidem intelligendi facultas iis deest, Quae
vires animi postea omnes mutantur in deterius pervertuntur, plane evanesrunt.
Motiones festinantiores sunt et praeproperae. Hydrophobia non] adest. Id primus
Aetius affirmavlt, postea, Meynell (1794), Waldinger, Delabere, Blaine et
Gre ve eonfirmarunt, denique Hertwigius extra omnera dubitationem prosuit.