iri vel optimi et doctissimi et antiquiorum et recentiorum temporum, qui de ana
emia scripserunt eamve tabulis atque imaginibus illustrarunt, de parte quadam corporis,
cujus quam accuratissima cognitio in exercenda arte rnaximi est momenti, pauca tan-
tum tradiderunt, multa, in quae accuratius inquireremus, reliquerunt. Haec est articu-
latio metacarpo-phalangea pollicis, nota et famosa propter satis frequentes ejus luxa-
tiones, quas , qui olim facile reduci posse putarunt, maxiine miramus, Hippocratem
v dut et Celsum, Galenum plurimosque alios usque ad saeculum XYIIL, quum nostrum
quidem aevum in reducendis iis summas difficultates reppererit. Curandi difficultates
s atis clare cognoscimus inde, quod vel optimi medici opibus usi fortissimis felici tarnen
cventu fructi non sunt. Fortissimorum instrumentormn ope, rechamorum trochlea-
r uinque, non solum cutis attrita, sed etiam, quod A. Bell narrat, aliquando phalanx
s °cunda in ipso extendendo sede sua promota, quin etiam Bromfield teste avulsa est,
luxatione phalangis primae non reposita. Reliqua omni spe abjecta ne ab audacis-
s imis quidem rationibus abstinuerunt chirurgi. Desault et Dupuytren incisionem dis-
cipulis commendarunt, aperiendum cavum articuli et descindenda omnia quae impe-
diinento essent tendines ligamentaque; fecisse se idem Franck narrat (v. Untersuch.
über die Lux. des Oberarms. Tübingen 1842, p. 67.). Evans bis capitulum ossis me-
lacarpi prominens resecuit, quod et ipse Vidal proponit. Chelius (v. Handb. d. Chir.
Aufl. 1844. t. I. p. 679.) haec resectionem felicissime a se perfcctam esse tradit.
^aepiuß inflammatione gangraenave articulus periit; quin ipsa vita periclitata est.
Pausas harum difficultatum in diversissimis rebus quaesiverunt; ac tarnen anatomicae
carum partium, quae articulum formant, rationi, cujus solius interest, non satis stu-
duerunt. Pleraque compendia vel anatomica vel chirurgica quaerentcm sive descrunt,
fe ' 1Ve prorsus falsa tradunt. Huic articulationi singulare quoddam inesse, nusquam sa-
tls notatum est; pauca illa, quae de ea dicuntur, similium articulationum proprietates,
v dut digitorum manus pedisque pallicisque ipsius, nusquam collecta, sed per plurima
1*
