5
msequentis anni mensis Februarii die adhuc erant persänata. Alterum ulcus fistu-
losum factum erat, utrumque aeque ac fistulae etiamtum in cicatrice superstites scor-
buticum prae se ferebant statum. Remediis antiscorbuticis tarnen et omni aegroti
naturae subventurn est, et ulcera ista in melius curata sunt. Ulcera anni millesimi
octingentesimi quinquagesimi tertii mense Aprili sanata erant, fistulae vero in cicatrice
ßtsi imminutae superstites tarnen etiam nunc aderant. Interea alter quoque pes simili,
atque prior, morbo correptus erat. Quo factum est, ut quoniam lectum adhuc relin-
quere non poterat aegrotus, nondum in comperto esset, utruin trunco is commode
üti posset, necne.
Quodsi jam hosce casus consideramus infitiandum non est, satis lentam sana-
tionem processisse; praeterea id mali praetervidendum non est, quod diuturnae istae
fistulae natae sunt. Sin autem cum his, quos enarravimus, casibus eos comparamus,
qui ex methodo Symiana curati sunt, jam cognoscimus utrosque et eodem fere sana-
tionis tempore indigere et fistulas saepe relinquere. Wutzerus*) tres Casus, in quibus
Symiana methodo usus est, memoriae prodidit. In primo casu post undecim demum
fiebdomades absoluta est sanatio; in altera duodecim quidern dies suffecerunt, attamen
ita, ut post octo menses superstites essent etiamtum necdum persanatae fistulae. In
tertio casu duorum mensium cura opus fuit. In alio casu, quem B. Langenbeckius**)
e narravit, duorum mensium cura non sutfecit. Güntherus ***) octoginta unum casus
collegit, e quorum nurnero quinquaginta duo prospero cum successu curati sunt,
ftfinore tarnen majoreve singuli temporis spatio. Undecim ex amputatorum nurnero
interrnortui sunt, alii pyaemiae, alii puris abcessui, alii gangraenae succumbentes.
Ceteris post complures adeo menses nondum restituta est inambulandi potestas. Jam
igitur computantes amputatione ex Symiana methodo instituta multo plus, quam ex
Ifirogoffiana decurtari crus, duos istos, quos priores amputavit. Pirogoffius pueros
c °mmode et sine baculi fultura trunco innixos incedere potuisse, curandi ternpus in
y traque methodo parum ditferre, et certe praenunciari non posse, non possumus pro*
fecto, quin methodum Pirogoffianam scientiae nostrae lucrum hanc mediocre attulisse
Profiteamur; id quod casibus deinceps enumerandis magis adeo probatum erit. Ex-
stitit tarnen, qui hanc methodum prorsus damnaret, Dr. Rossius, Altonanus,****) cujus
v erba referam: „Chirurgi sunt,“ inquit, „qui novam quandam a Pirogoffio propositam
Methodum, cujus tres perhibent fuisse prosperos successus, illico ampleetentur. Satius
tarnen fuisset, si cujus alioquin non ignoro rnerita, Pirogoffius hoc invento scientiarn
n °strarn non locupletasset.“ Argumenta, quibus contra illurn nititur Rossius, haec
SUT R: contendit in casibus a Pirogoffio enarratis non satis nos de ipso rei exitu edo-
*) Deutsche Klinik No. 31, 1851.
**) Deutsche Klinik No. 35, 1850.
) Lehre von den blutigen Operationen, 7te Lieferung, Seite 391.
**) deutsche Klinik No. 38, 1854.
