7 
aequiparanda sit Pirogoffiana. Sic Schuhius,*) Vindobonensis, vicesimo septimo anni 
millesimi octingentesimi quinquagesimi tertii mensis Oetobris die operarium annos 
viginti tres natum secundum Pirogoffii methodum tarn prospero eventu amputavit, ut 
ossium sanatio per primain intentionem subsecuta, et cutis vulnus post sex hebdo- 
mades prorsus fere sanatum sit. Truncus in hoc casu tribus tantum lineis erat de- 
curtatus. Dissectis malleolis paruin sibi congrua esse neque ejusmodi, ut sibi invicem 
a ptari possent ossium segmenta cognitum est. Nova igitur sectione ossis particula ih 
cunei, cujus basis in postica tibiae parte similitudinern forinata semovenda fuit; quae 
quidem sectionem instaurandi necessitas postea quoque iis, qui hanc Operationen! in- 
stituerunt, nonnunquam accidit. Hoppius,**) Basilensis, quinto anni millesimi octin 
gentesimi quinquagesimi quarti mensis Maji die hominis quinquaginta quinque annos 
üati pedem hac methodo amputavit. Coaptatio haud difficulter successit et sanatio 
per prirnam intentionem intra quatuordecim dies insecuta est. Quarta jam hebdomade 
a egrotus pro sano dimissus est. Etiam Otto Weberus,***) Bonnensis, eadem opera- 
tione Pirogoffiana operarium triginta septem annos natum amputavit. Huic, ut Schuhio, 
m ossium coaptatione difficultates ortae, ita ut et ipöe cuneatam ossis partem altera 
sectione discindere coactus sit. Octo post dies maxima jam lobi pars conferbuerat, 
e t post sex hebdomades duae tantum tistulae residuae erant. Varia tarnen, quae 
mtercedebant, impedimenta sanationem morabantur, ita ut post quintum demum men 
sein aegrotus trunco insistere et inambulare posset. 
Quum profecto non solum doctrinae medicae intersit, sed etiam exercentibus 
ar tem nostram plurimum utilitatis afferät, ut casus, in quibus sive et Pirogoffiana 
sive ex simili quadam methodo amputatio sit instituta, in publicam notitiam veniant 
quoniam quae de utriusque methodi Symianae et Pirogoffianae praestantia mota 
e st lis, nonnisi comparato singulorum casuum eventu dirimi et dijudicari potest — 
gratissimum nobis accidit, quod duorum novorum casuum enarratione hasce litteras 
augere jam potestas sit. Curati isti a Dr. Esmarchio, nosocomii nostri chirurgici 
^irectore. 
CASUS PRIMUS. 
Dorotheä Schnoor, quädraginta duos annos nata, fabri lignarii cujusdam rustici 
uxor quinto anni millesimi octingentesimi quinquagesimi quinti mensis Julii die in 
ttosocomium Fridericianuin recepta est. Statura est media et robusta, sed propter 
longe perseverantem suppurationem valde debilitatum est corporis robur. Pater ejus 
haernoptysi laborasse dicitur, et mortuus esse tuberculosi. Ipsa est mater quatuor 
puerorurn, quorum unus scrophulosus est. Bona per oinnem adolcscentiam valetudine 
u sam anno tarnen aetatis vicesimo scarlatinam se sustinuisse professa est. Novem 
M ) Wiener medicinische Wochenschrift No. 1, 1854, und Schmidt’s Jahrbücher No. 4, 1854, Seite 74. 
**) Dessen medicinische Briefe, totes Heft, Seite 177. 
) Deutsche Klinik No. 2, 1855.