31
rationem introductum, id ad ornnes emtiones trahere minime dubitaverint, nos contra
hunc articulum, quo singulare illud edictum aediliciura ab Hamburgensibus, strictam
juris regulam etiain utiliorem putantibus, exclusum est, quam strictissime ita interpre-
teinur, ut quam amplisissimus locus supersit reprobatae illi a nostris legislatoribus
utilitati. Accedit et alia ratio, edicto aedilicio maxirne contraria. Hoc enim neque ab
ullo dubitatum et ab ipso Cropp 1. c. expositum est, secundum antiquiora Statuta
Hamb, in omnibus rerum mobilium venditionibus ita juris fuisse, ut simulatque per
fecta sit erntio (ita ut ab ea recedere non amplius liceat) statim pretium debere inci-
piat emtor et neque redhibitio neque pretii deminutio propter mercis vitia ei conce-
datur, nisi, ut jam memoravimus, si vitium illud „hoveseec“ in equo vendito reperia-
tur. Quare, quum edictum aedilicium certe neque posteriore aliqua lege neque
consuetudine apud Hamburgenses introductum sit, ut ad juris Romani praecepta re-
currere nobis liceret, ante omnia necesse esset, ut novissimis Statutis Hamburgensibus
(ad similitudinem Codieum Franco-Gallicorum) non solum quae cum ipsis repugnarent,
sed ornnia priora Statuta penitus sublata essent. Id autem neqne ipsis Statutis conti*
netur neque ab ullo Jurisconsulto Hamburgensi probatum est
cf. Baumeister, Hamb. Pr. R. I § 2 pag. 15 Not. 10, ubi hoc inter ornnes
constare dicit et praeter Cropp laudat
Anderson, Pr. R. Bd. II S. 112.
Trümmer, E. R. Excurs 5 S. 636. 637.
Archiv für H. R. Bd. I. S. 388.
Heise und Cropp, Jur. Abh. II Nr. 16 S. 429.
Earn igitur sententiarn accipiendam puto, quae etiam probata est apud Bau
meister 1. c. in rerum mobilium venditionibus ex jure Hamburgensi numquarn omnino
locum esse aidilicio edicto. Quam sententiarn quum jam per longurn tempus secuta
sint judicia Harnburgensia, ut ab ea discedant ne surnmi quidem judicii auctoritate
commoveri potuerunt; cf. sententiae judicii cornmercialis Hamburgenses, relatae in
Hamburgische Gerichtszeitung 1861 Nr. 18. 11. Juli 1861 i. S. Cohen
Yaillant & Co. c. Joh, Heyn & Co.
1862 Nr. 3: 15. Jan. 1862 i. S. Dr. Wolfson c. Meyer.
1863 Nr. 29: 23. Juni 1863 i. S. Hinriehsen c. Abrahamson & Co.
1863 Nr. 37: 3. Juli 1863 i. S. Wölber & Albrecht c. Grapp
„Nach stattgefundenen cornmerciellem Empfange sind Monituren gegen die
Qualität der Waare nur dann zulässig, wenn der Verkäufer sich zu einer
weiteren Haftung verpflichtete oder arglistig die ihm bekannten Mängel
verschwiegen hat.“
Quae sententia pure confirmata est a judicio superiore Hamburgensi die XI
Sept. MÜCCCLXIII.
Ne autem putemus his verbis, quae semper redeunt in sententiis Hamburgern
