2 
Cassium *) et Suetonium a ), post mortem Germanici. Atque 
obviam nobis fit apud veteres, nulla alia de causa Tiberium 
initio fuisse bonum nisi quod metuerit Germanicum. Certe du 
bitandum non est, quin magnam habuerit vim Germanicus ad id, 
quomodo se gesserit Tiberius; atque ad cognoscendos Tiberi 
mores et naturam sine dubio maximi est momenti, num re vera 
metuerit Tiberius Germanicum, id quod hoc tempore negatur a 
multis, a multis conceditur, neque autem constat. Quare id egi; 
ut sine ira et studio denuo quaererem, metuerit Germanicum 
Tiberius necne. 
Sed antequam accedamus ad quaestionem ipsam, neces 
sarium esse mihi videtur breviter afferre, quid de ea re sentiant 
et veteres et nostri rerum scriptores. Tacitus, Dio, Suetonius 
in Tiberio fuisse metum Germanici sine ulla dubitatione tradide 
runt, neque hoc quisquam veterum scriptorum negavit; etsi enim 
Velleius Paterculus praetermisit metum illuni, non tamen negavit. 
Quamquam nostra aetate multi viri docti in Tiberio fuisse Ger 
manici metum negant. Sievers 3 ) quidem dicit: „Eine heim 
Tacitus voricaltende Ansicht ist die, dass Tiberius von einer sehr 
übelwollenden Gesinnung (i. e. in Germanicum) beherrscht gewesen 
sei. Unwillkürlich drängt sich uns hierbei die Frage auf, worauf 
') Dio 57. 7 ( Tiberius) rl/r ts dgyfw ov&fr In eigotvfvoutroc 
unnUSaro Xttt ruti 5<fs avr>)r rgo .7 ¡ 0 , 7'/ u (j o r ii Veg iiu e LXO z i 7 >j , < ht/yctytr . 
Dio 1)7, 13. TttviT uvtm narret vi/<J 1 yt xc.l J Vtp/ianxo? s£>/, 
inoin utra ydg tuvto avyvtl minor ,us i tpaks r. i ?j ovv tf-gonor ,uir 
ovTU>$ (Ino ngutrrjg ut? varegor dtsdrtl ii, 71 /. u ¡ruit f-rne iTe i <{ 1 o<Sov txeiro? 
t7tn<T{;7ifg hfutgfvoVTn nvror rij t/yeuorig idiga, tfrs xni nnfvxio? 
aer fv, T?oxsiXu? Tore tov dvTuyesnBTov iartgtjfh]. 
‘) Suet. Cal. 6. cunelis nec Umere opinantibus reverentia cius (i. e. 
Germanici ) ac metu repressam Tiberi saevitiam. 
*) Dr. Sievers, Tacitus and Tiberius , II. Tcil Hamb. Progr. 1851 p 1.